Weerhuisje

Begin april, zomers warm, de vogels fluiten en ik verdwijn in de Heuvelrug. Wat heb ik dit gemist. Voor corona liep ik bijna elke maandag door een ander natuurgebied. Het bos is voor mij geen plek van recreatie, geen plek om bij te praten. Het is de plek waar ik weer een mens met benen en een ritme word. Bij elke stap vliegt er meer troep mijn hoofd uit, ontwaken mijn zintuigen, krijgt elke ritseling in een bladerkroon betekenis. Er zit iets tijdloos in, iets vrij van eeuwen. Ik ben iets op het spoor, al weet ik vaak niet wat.

Net als de rest van de wereld lijk ik de laatste weken op een poppetje in een weerhuisje van Tik Tak, dat Belgische peuterprogramma. Voordeurtje opent – vrouwtje doet boodschappen – achterdeurtje opent – mannetje met gieter komt naar buiten. Het debiele muziekje moet je er zelf bij bedenken. Maar meestal blijft het deurtje dicht. Nu ben ik eindelijk uit mijn weerhuisje gebroken.

Ik kom langs Huis te Maarn. Het heeft iets onheilspellends, zo’n spierwit neoclassicistisch bouwwerk aan de voet van een heideveld. Een verlaten landgoed ervoor, met in druppelvorm gesnoeide heggen onder een strakblauwe lucht. Alsof ik de set van de Wizard of Oz ben opgelopen en iemand op play heeft gedrukt voor de vogels. Snel verdwijn ik weer het grillige bos in, waar ik voor mijn gevoel meer invloed heb op het script.

2020-04-06 15.48.25

De route die ik van internet heb geplukt blijkt een schot in de roos. Ik ben geen mens tegengekomen, op twee kinderen na. Ze werden bestuurd door een grote zwarte hond, toen ik passeerde werd het jongetje bijna een arm uitgerukt. Er zijn hier ook geen routepaaltjes of paddenstoelen, ik heb alleen een papiertje en ik moet bij zandbulten rechts, bij puntvormige jonge sparrenbosjes links en zo navigeer ik mezelf weg van de wereld en ook juist naar de wereld toe.

Bij het volgende heideveldje blijf ik even staan. Iemand heeft hier het verhaal van de levendbarende hagedis op een boom geplakt. Een foto erboven van een monter reptiel tussen de roze bloemetjes, zijn kleine vingers gespreid. Mij ontroeren zulke dingen. Ze hebben een sympathieke foto uitgezocht. Ik lees dat de levendbarende hagedis zich via lijnvormige elementen door het landschap beweegt en ik begrijp dat wij niet zoveel van elkaar verschillen, de levendbarende hagedis en ik.

Tiektiektiek! Iets maakt zich druk. Komt mijn verrekijker toch nog van pas. In de top van een dode zomereik zit een zwart vogeltje met oranje borst. Google leert mij dat het een roodborsttapuit (m) is, die net is teruggekeerd van zijn verblijf aan de middellandse zee. Dat zijn geluid klinkt als ketsende kiezels. Dat hij vanaf hoge punten in droge gebieden zijn territorium overziet. Het klopt allemaal. En zo leer ik van elke wandeling wel iets.

20200406_172711

De warmte, het volle namiddaglicht; het voelt alsof ik door een reusachtige hand ben opgetild toen ik nog in winterslaap was en twee seizoenen verderop weer ben neergezet. De winter alleen nog een vage herinnering aan een periode die lang zou duren, maar plotseling voorbij was.

Via een houten klaphek val ik via een park weer een woonwijk binnen. Het allerlaatste stukje nu. Ook hier is het vreemd. Perfecte lentetuintjes, weinig mensen; zo anders dan een gewone zonnige maandag in de lente is het niet. En toch. Alsof ik hier niet mag lopen. Alsof er uit dat kitscherige raadhuis elk moment een boze vorst kan stormen. Alles doe ik in zijn ogen verkeerd, om te beginnen: bestaan. Het bos voelt een stuk normaler, misschien omdat elk mens je confronteert met jezelf. En waar huizen groeien, groeien ziektes en argwaan. Misschien ben ik in een vorig leven een golden retriever geweest. Het is niet de hondensoort die ik zelf zou hebben uitgekozen, maar soms sluit ik mijn ogen en kijk ik door de ogen van een grote goudkleurige hond. Ik ren door een tuin en kwijl alle bloemen onder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s