Tuindagboek (I)

Ons Oud-Zuylense paradijsje op 5 september

Opeens was er een tuindagboek. Ik probeerde het nog te voorkomen, de moestuin gewoon als hobby te zien. Beetje aanklooien, proberen, niet documenteren. Maar het heeft zichzelf groot gemaakt. Want ik kan niet meer zonder dat landje en dat landje… dat kan voor het grootste deel van het jaar prima zonder mij. En gedurende twee seizoenen moet ik wat zaaien, aanmoedigen en terugduwen. Maximaal 20% mensenhand in de wildernis. Dat is de verhouding die spontaan ontstond en die me wel bevalt. Ik wil faciliteren, niet regeren. (Toegegeven: als een manager dit roept ben ik gelijk op mijn hoede). Het kan hier ook. Het geluk wil dat ons een moestuin is toegewezen (voor een jaar, hopelijk langer) op het enige anarchistische volkstuinencomplex rond Utrecht. Braam, brandnetel, heermoes en haagwinde tiert welig, hoge coniferen en populieren onttrekken rommelparadijzen aan het zicht en bijna niemand tuiniert er ‘regulier’, dat wil zeggen: met meters zwarte grond en af en toe wat kroppen in rechte rijen. De 20% regel lijkt hier normaal en dat is uniek.

Oké, zoveel werk hoeft het dus niet te zijn, een moestuin. En toch ben ik er, nu het nazomer is, twee keer per week te vinden. Op mijn knieën in de rivierklei, uithijgend met een nul procentbiertje op een stoeltje in de schaduw van de hoogstam appelbomen. Terwijl ooievaars overvliegen en avondmist vanuit de velden langzaam de tuinen in sijpelt. Aan de overkant van het weiland wordt de verlichte poort van Slot Zuylen dan goed zichtbaar. Zwetend onder de zon als een horige boer, heimelijk vuurtjes stokend in een donkere uithoek. Wat is de aantrekkingskracht? Waarom ga ik tintelend van plantkracht weer naar huis? Het geheime leven van planten, misschien. Het zal me niets verbazen wanneer blijkt dat het schimmelnetwerk onder dit complex reusachtig is en honderden jaren oud. De twee historische begraafplaatsen hier vlakbij zullen het ongetwijfeld hebben gevoed. Niet alleen is dit complex anarchistisch; het ligt ook aan een natuurrijke vechtoever, tussen dorp Oud-Zuilen (oud) en dorp Op Buuren (nieuw). Voldoende vogels eten de slakken op, want niet weggejaagd door katten. En het complex wordt niet – zoals meestal – gesmoord in gesuis van ringwegen en treinsporen. Jan Wolkers maakte daar op Amstelglorie een ruisende zee van, maar het is ontzettend fijn om op een zomeravond vooral krekels te horen. En ’s nachts – toen ik er in een hangmat sliep – de bosuilen.

Wat ga ik doen? Op onregelmatige basis stukjes tikken over zaken rond de tuin. Over de planten, de dieren, de mensen. Over wat ik leer. Waar ik me aan stoor. Wat ik bewonder. Ook zal ik af en toe stukjes delen van eerder deze zomer. Want de papieren tuin is net zo onverwacht gaan bloeien als de levende tuin. Vóór april aanbrak en we deze plek in beheer kregen, had ik nog nooit een zaadje laten ontkiemen. Toen de eerste zaailing van koolrabi haar allereerste babyblaadje door het zand duwde in mijn vensterbank, sprong ik een gat in de lucht. Dat mijn bijnaam jarenlang Kamerplant was, had niets te maken met groene vingers. Ik had dan ook niet durven hopen dat de tuin in een paar maanden tijd al zo’n groenten- en bloemenparadijs zou worden. Ik werd ontmoedigd door verschijnsels als moestuinvloggers en de Makkelijke Moestuin-app, die een delicate relatie met een stuk grond en alles wat erin leeft willen reduceren tot werktuiglijke stappen om te volgen. Daarover later meer. Hoe dan ook: sinds er dingen in mijn moestuin groeien is er in mij ook iets gaan groeien en ik ben benieuwd wat het wordt. Daarvan zal ik hier af en toe verslag doen. De titel van deze blog dekt hiervoor wonderwel de lading.

4 gedachten over “Tuindagboek (I)

  1. Pingback: De vangst van Katrien Scheir – Aanlegplaats

  2. Pingback: De vangst van Katrien Scheir (vangst #69) | catherineciseaux

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s